Een 2e leven

Een van mijn favoriete bezigheden is naar de kringloopwinkel gaan. Samen met mama welliswaar, zij vindt het ook fantastisch om rond te snuisteren in 2e handsspulletjes.

De verzameling van mama bestaat vooral uit servies. Servies van 'Bavaria'. Dat is zo van dat feëriek servies met gouden krulletjes, bloemetjes, de oren van de tassen zien er vaak uit zoals elfenoortjes, ... Super mooi! Stiekem ben ik er wel erg jaloers op.

Aangezien ik de 2e handsspullen-verzamel'woede' van geen vreemde heb, kan je je al wel voorstellen dat ik ook al wat van die spulletjes heb...
Ik heb foto's getrokken van wat ik tot nu toe allemaal verzameld heb. Stuk voor stuk écht schatten van spullen!

& zelfs het vriendje vindt ze mooi. *vreugdesprongetje*

Mijn schatten:

Milkshake glazen

Fruitsapkan

 Bavaria-serviesje

 Wijnglaasjes

Bavaria !

Werchter 2012

De voorbije zomer wilde ik Werchter in 'stijl' meemaken.
Nu, voor die stijl had ik een kleedje nodig! "Een kleedje op Werchter?" hoor ik jullie denken. Ja hoor, een kleedje! Met van die kei toffe rubberen laarzen eronder! Alleen dan zonder de laarzen want die had ik niet. Dus moest ik wel voor een kleedje zorgen!

Een kleedje voor Werchter hoefde voor mij ook niet erg duur te zijn! Daarom ging ik langs bij Zeeman. Daar hadden ze een erg tof kleedje, dat volledig paste in mijn idee over de Werchter-stijl. Enkel was het bovenstuk me veel te groot. Jammer dat ik geen foto heb genomen van hoe het voor de transformatie was, maar ik heb er wel een van NA de transformatie!

Wat heb ik veranderd?
Ik heb van een oud topje van H&M (dat ik toch niet meer droeg omdat het te kort was geworden -of ik te lang-) een 10 cm afgeknipt en het topje van het kleedje eraf gehaald. Het topje van H&M heb ik dan aan de rok genaaid. Ook heb ik zelf een biaislintje gemaakt (het was mijn eerste keer, dus het zit wat scheef. Bon). Dat lintje heb ik dan onderaan het kleedje vastgenaaid en TADAAAAA, AF!

AF!

Eindelijk!

Na 2 weken zwoegen is mijn allereerste rokje, een fronsrokje, af! Ik ben er erg fier op. Na elk stiksel minstens 3 à 4 keer te lossen om dan weer perfectionistisch recht te stikken, ben ik een resultaat bekomen waarvan ik nooit had kunnen dromen dat het er zo zou uitzien

Ik heb, integenstelling tot het fronsrokje van Mme Zsazsa, een voering in de rok gemaakt omdat de stof anders te fel zou doorschijnen. Aan de voering onderaan heb ik nog een rood zig-zagje genaaid. Wat was dat een zenuwslopende én moeilijke opdracht! Per cm heb ik het zig-zagje onder begeleiding van mijn tornmesje genaaid... Ik heb erop gevloekt, maar het is gelukt! Dit zig-zagje heb ik eraan genaaid omdat dat een leuk zicht zal geven wanneer ik het rokje aanheb: je zal het af en toe tevoorschijn zien komen. Ik vond dat wel een leuk idee.
 
Ziehier het resultaat:

Fronsrokje

Hoe het er uitziet als ik het aan heb

Brrrrr ... Muts!

Al jaren heb ik hier erg veel wol liggen, nooit heb ik er iets mee gedaan.
Ik vond dat ik maar eens iets moest doen met die wol!

Weinig roos (jammer) en nog een volle bol blauw... Ja, die gebruik ik!
Aangezien het te weinig leek voor een muts én een sjaal én handschoenen te haken,
is het enkel een muts geworden.

De haaksteek die ik gebruikte, heet 'moes'.
Dit is een steek waarbij je door de evenwijdige steek van de vorige cirkel steekt en er 4 x je wol doorhaalt en dan nog twee 'vaste' haakt.

De bloem op de muts is gehaakt met dezelfde steek.

Supergemakkelijk en op 1 uur al af!

Ondertussen heb ik nog een beige muts gehaakt en bijpassende handschoenen. De bijpassende sjaal is in de maak. Deze brei ik. Enkel vrees ik dat de sjaal pas zal af zijn wanneer de winter voorbij is...

Had ik maar meer uren in een dag!

  

Voor de uitleg van deze muts, kan je hier terecht! 

START!

Een hele nieuwe uitdaging ... Bloggen.

Geen idee hoe ik er best aan begin, maar ik start gewoon een blog! En niet zomaar een blog. Een blog om de creatieveling in mij nog meer aan te wakkeren. Aangezien er reeds veel blogs bestaan rond creatief omspringen met nieuwe en twedehandse spullen, denk ik wel dat ik geïnspireerd zal geraken! Hopelijk kan ik anderen zelf ook inspireren.

Mijn blog start ik met mijn eigenste naaimachine. Ik gaf haar reeds een naam. Naaimachine is misschien een vrouwelijk woord, maar ik gaf 'haar' een ietwat mannelijke naam (ze moet trouwens tegen een stootje kunnen, zeker bij mij). Ze heet: Sooike Pfaff!

Het naaimachine is afkomstig van mijn oma, een echt familiestuk dus! Zij werkte in haar jonge jaren als naaister. Het naaien zit langs moeders- en vaderskant in de familie... Mijn lieve bomma werkte jarenlang in een naaifabriek en zette kostuummouwen in het kostuum. Wat naar het schijnt erg moeilijk is? Zo zegt ons mama toch altijd. Mijn mama dan, is afgestudeerd als regentes kleding. Zij heeft jarenlang zelf lesgegeven in de richting mode. En dan, dan kom ik. Ik heb nooit echt geleerd te naaien, maar vind het wel ongelooflijk boeiend!

Telkens wanneer mama weer eens achter haar naaimachine kruipt, doet me dit denken aan mijn zorgeloze jeugd. We gingen dan op vakantie naar zee met de caravan en mama nam dan altijd haar naaimachine mee. Elke avond, wanneer wij (ik en mijn broer) in bed kropen, begon mama te naaien. Een zalig en rustgevend geluid, dat naaimachine. En meestal had ik dan de volgende dag een nieuwe rok!

Met kerst heb ik dan het boek van Mme Zsazsa gevraagd aan mijn lieve vriendje en (joepie!) ook gekregen.

Ik koos een rokje (het A-lijn fronsrokje), vroeg aan mama of ze nog een stofje had en ben er meteen in gevlogen!

Sooike Pfaff, aangenaam.

Het fronsrokje van Mme Zsazsa, eens benieuwd!